G

Μπαίνουν οι θεατές, βρίσκουν όλες τις θέσεις τους κατειλημμένες από εμάς μαζί με άλλους ανθρώπους- κομπάρσους. Ο κάθε θεατής θα πρέπει να σηκώσει κάποιον απο εμάς για να πάρει την θέση του. Σηκωνόμαστε και πηγαίνουμε στην σκηνή.

Συνεχίζουμε με ανθρώπινη κουρτίνα.

Κόβουμε, ξεσκίζουμε βιβλία με μπαλτά, ηλεκτρικό πριόνι, χειρουργικό μαχαίρι, παίρνουμε κομματάκια τα διαβάζουμε, το τμηματικό-αποκομμένο από το όλον μας αρκεί; Ότι κόβουμε προσπαθούμε να το σηκώσουμε, να το στήσουμε όρθιο και να το φωτίσουμε φαντασμαγορικά σε στυλ Καστελούτσι - Γουίλσον. Μετακινούμε με τα χέρια και λειτουργούμε εμείς όλους τους προβολείς.

Το ίδιο με ασήμαντα καταναλωτικά προϊόντα.

Δευτερη σκηνή, ξαπλωμένοι στο πάτωμα. Νat και Ξ. με κλειστά τα μάτια περπατάνε η τρέχουν από πάνω μας, εμείς μετακινούμε μόνο το μέρος του σώματος που αρκεί για να μην μας ποδοπατήσουν. Παίζουν τις συζητήσεις από τα σχόλια στα blogs για την έκθεση.

Νat-Φαιδρα-Ξ . Καραόκε γνωστά χίτς, cut - fade ο ήχος. Aκούγονται σαν ρόγχος

Ν. γυμνό σόλο με ακίνητες πόζες, ξαφνικά γυρνάει προς τους θεατές αφηγείται τι σκέπτεται, τις εμπειρίες ένός μοντέλου που ποζάρει για ζωγράφους-γλύπτες, τι λένε μεταξύ τους, τι ζητάνε, η πρακτικότητα των απαιτήσεων τους.

Το σώμα που πέφτει. Ο Αρης ξανά ξανά, μία φορά η Ε, πέφτουν από την κορυφή της σκάλας του Αλκμήνη.

Ιστορίες σε στυλ Laurie A παίζει ο Μ Τ με χειροποίητα όργανα.

1) Κ: Η κόρη μου κρατάει επί ώρες τα χέρια του νεκρού παππού της σταυρωμένα, γιατί έχει ακούσει ότι οι νεκροθάφτες τα σπάνε για να τα βάλουν στην σωστή θέση.

2) Κ: Μοιρολογούσε τον εαυτό της σε βίντεο για να το παίξουν στην κηδεία της γιατί τώρα πια δεν υπάρχουν μοιρολογίστρες

3) Pierre: Ο Βασιλιάς Φίλιππος που αναπαράστησε την κηδεία του αλλά πέθανε ενώ ήταν μέσα στο φέρετρο

4) Ξ: Στο ατύχημα την ώρα που κυλιόταν αυτή κοίταζε το πρόσωπο της στην ζάντα της ρόδας

5) Κ: Σε ένα καφέ στην Μπολόνια είναι ο Ρομέο Καστελούτσι με την Μαρίνα Αμπράμοβιτς, νέοι, φλερτάρουν