ποιός είναι εκεί έξω;

στην διάρκεια αυτών των δύο μηνών η επισκεψιμότητα του blog ήταν αρκετά μεγάλη, αν σκεφτούμε ότι επίτηδες δεν το είχαμε βάλει να βρίσκεται στο google και του είχαμε δώσει ένα όνομα στο οποίο θα ήταν δύσκολο να πέσει κάποιος τυχαία. Μετά την αναβολή της παράστασης, όπου υπήρξαν πολλοί θεατές που πήγαν στο θέατρο η τηλεφώνησαν, η επισκεψιμότητα συνεχίζεται. Αυτό με κάνει να αισθάνομαι περίεργα, μήπως δεν επιμείναμε αρκετά; Δεν ξέρω.

Αντηχεί ακόμα μέσα μου η φωνή της Ξανθής στην τελευταία πρόβα να επαναλαμβάνει την φράση του Χάϊνερ Μύλερ ''οι νεκροί στέκονται όρθιοι στον βυθό'' . Είναι αυτάρεσκη φαντασίωσή μου ότι υπάρχει εκεί έξω κόσμος που ενδιαφερόταν γι'αυτή την απόπειρα και την παρακολουθούσε χωρίς να συμμετέχει ενεργά; Μήπως να συνεχίζαμε; αλλά όχι μόνοι.....ekthesimponti@gmail.com

nat..

η σκηνή άδεια
ο κόσμος κάθεται στις θέσεις του
η σκηνή άδεια
αρχίζει και στάζει αίμα πάνω από τους θεατές με μικρή ροή
η σκηνή άδεια
η ροή που στάζει το αίμα αυξάνεται
η σκηνή άδεια
κάθε τόσο ακούγεται ένας πυροβολισμός
βροχή από αίμα..
η σκηνή άδεια..
ο κόσμος μένει..???

- η παραδοσιακή εκτέλεση της θανατικής ποινής στην Κίνα με πυροβολισμό στο πίσω μέρος του κεφαλιού
φον Χάγκενς : «Δεν έχω ποτέ πλαστινοποιήσει σώματα εκτελεσμένων, γιατί, με βάση τις ηθικές μου αντιλήψεις, δεν εγκρίνω τη χρήση τέτοιων σωμάτων για ανατομικούς σκοπούς»
συμφώνησε να επιστρέψει επτά πτώματα Κινέζων για ταφή, όταν αποκαλύφθηκε ότι αυτά έφεραν πληγές στο κεφάλι, τα δύο από σφαίρα

G

Μπαίνουν οι θεατές, βρίσκουν όλες τις θέσεις τους κατειλημμένες από εμάς μαζί με άλλους ανθρώπους- κομπάρσους. Ο κάθε θεατής θα πρέπει να σηκώσει κάποιον απο εμάς για να πάρει την θέση του. Σηκωνόμαστε και πηγαίνουμε στην σκηνή.

Συνεχίζουμε με ανθρώπινη κουρτίνα.

Κόβουμε, ξεσκίζουμε βιβλία με μπαλτά, ηλεκτρικό πριόνι, χειρουργικό μαχαίρι, παίρνουμε κομματάκια τα διαβάζουμε, το τμηματικό-αποκομμένο από το όλον μας αρκεί; Ότι κόβουμε προσπαθούμε να το σηκώσουμε, να το στήσουμε όρθιο και να το φωτίσουμε φαντασμαγορικά σε στυλ Καστελούτσι - Γουίλσον. Μετακινούμε με τα χέρια και λειτουργούμε εμείς όλους τους προβολείς.

Το ίδιο με ασήμαντα καταναλωτικά προϊόντα.

Δευτερη σκηνή, ξαπλωμένοι στο πάτωμα. Νat και Ξ. με κλειστά τα μάτια περπατάνε η τρέχουν από πάνω μας, εμείς μετακινούμε μόνο το μέρος του σώματος που αρκεί για να μην μας ποδοπατήσουν. Παίζουν τις συζητήσεις από τα σχόλια στα blogs για την έκθεση.

Νat-Φαιδρα-Ξ . Καραόκε γνωστά χίτς, cut - fade ο ήχος. Aκούγονται σαν ρόγχος

Ν. γυμνό σόλο με ακίνητες πόζες, ξαφνικά γυρνάει προς τους θεατές αφηγείται τι σκέπτεται, τις εμπειρίες ένός μοντέλου που ποζάρει για ζωγράφους-γλύπτες, τι λένε μεταξύ τους, τι ζητάνε, η πρακτικότητα των απαιτήσεων τους.

Το σώμα που πέφτει. Ο Αρης ξανά ξανά, μία φορά η Ε, πέφτουν από την κορυφή της σκάλας του Αλκμήνη.

Ιστορίες σε στυλ Laurie A παίζει ο Μ Τ με χειροποίητα όργανα.

1) Κ: Η κόρη μου κρατάει επί ώρες τα χέρια του νεκρού παππού της σταυρωμένα, γιατί έχει ακούσει ότι οι νεκροθάφτες τα σπάνε για να τα βάλουν στην σωστή θέση.

2) Κ: Μοιρολογούσε τον εαυτό της σε βίντεο για να το παίξουν στην κηδεία της γιατί τώρα πια δεν υπάρχουν μοιρολογίστρες

3) Pierre: Ο Βασιλιάς Φίλιππος που αναπαράστησε την κηδεία του αλλά πέθανε ενώ ήταν μέσα στο φέρετρο

4) Ξ: Στο ατύχημα την ώρα που κυλιόταν αυτή κοίταζε το πρόσωπο της στην ζάντα της ρόδας

5) Κ: Σε ένα καφέ στην Μπολόνια είναι ο Ρομέο Καστελούτσι με την Μαρίνα Αμπράμοβιτς, νέοι, φλερτάρουν