Πέμπτη 21 Μαΐου 2009

Panayotis Kourakos

Η Ιστορία της Περφόρμανς Αρτ από την Κρίστυ, με Βios ντύσιμο

Η nat πολλή ώρα με κλειστά μάτια προς το κοινό, τα ανοίγει δεν θέλω να βλέπω

Παιδιά παίζουν κρουστά πάνω σε δέρματα η σφαγμένα ζώα με κόκκαλα, σπάνε. Ρωτάω γιατί έσπασαν τα κόκκαλα; από το πολύ χτύπημα; Γιατί λείπει η ζωή

Κάθε τόσο σταματάμε και μιλάμε, περιγράφουμε τον χορό, σχολιάζουμε, αυτό-σχολιαζόμαστε: τι σημαίνει αυτή η κίνηση, τι σκέπτεται ενώ χορεύει-εκτίθεται. Νat-Φ-Ξ μας σχολιάζουν φτιάχνουν ιστορίες για εμάς

Ακίνητος με κουστούμι Reservoir dogs, ξεκολλάω από αυτό γυμνός, μένει

Κάποιος τρέχει 50’. Μαζεύει τα υγρά του, τον ιδρώτα του, τα φλέματά του, τα υγρά του, τα ζυγίζει

Κάποιος πυροβολεί, τοξεύει, μαχαιρώνει, ενώ συγχρόνως εξηγεί τι κάνει ανατομικά με όρους BMC.

Ντουέτο με Ειρ. γυμνό, φοράει μόνο τους κηδεμόνες

Μάθημα κίνησης μοντέλων μόδας με όρους ανατομίας

Η Άσκηση του Ιούδα

Κάποιος γδύνεται, συγχρόνως στην άλλη μεριά της σκηνής κάποιος καθαρίζει ένα κοτόπουλο. Βλέμμα θεατών σαν στο τένις

Κάποιος χώνει το χέρι του μέσα μου, ντουέτο βίας-σαδοερωτισμού

Κάθε τόσο η πράξη πριν την κορύφωση να σταματάει

Εγώ διαφωνώ με αυτό λέει κάποιος κάθε τόσο

Μονόλογοι:

Ποιος θα έδινε το σώμα του, ένας αυτάρεσκος η ένας απογοητευμένος που θα ήθελε μια δεύτερη συνέχεια;

Το δέρμα, γιατί λείπει; τα υγρά;

Η ιστορία του Χαρμς με τον άνθρωπο που δεν υπήρχε. Του Μούζιλ;

Η nat την περιγραφή της σφαγής απο την Εριφύλη σαν σε κουκλοθέατρο

Ο Σκελετός από χαρτί

Η δυσκολία να κινηθούμε και να αισθανθούμε

Πόσο πάει-πουλιέται το σώμα μου; Διασκευή devised από Έμπορο της Βενετίας

Βίντεο, παρακολουθώντας Κινέζους στην Ελλάδα, στην Κουμουνδούρου, σπηκάζ φανταστικό.

Μία δομή:

Η Νat κοιτάει το κοινό, το περιγράφει. Γυρνάει και κοιτάζει την σκηνή, αρχίζει το έργο. Κάθε τόσο εξομολογείται-περιγραφει-επεξηγεί στο κοινό........

.......Γύρω από ένα τραπέζι μιλάμε για την παράσταση περιγράφουμε τις ιδέες μας, ένα ΘΑ συνέχεια. Μόνο μία φορά Κάνουμε Κάτι από όλες τις ιδέες.

........Τελειώνουμε με την Νat να κάνει αντίστροφα την πρώτη σκηνή.

Εναλλακτικό τέλος: Ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης είναι ο Κρις Μπαρντεν. Τραβάω ένα μαχαίρι και κόβομαι λίγο. Κάποιος από το κοινό φωνάζει στάματα, γυρνάμε τα φώτα σε αυτόν, βγαίνουν όλοι οι χορευτές ηθοποιοί, του χαμογελάω και του λέω ευχαριστώ και ανάβουν τα φώτα η παράσταση τελείωσε. Η τον ρωτάω γιατί και αρχίζουμε συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια: